Kind en gezin

T. jongen 9 jaar : Linda is heel lief en fijn om mee te praten.
Ik voel me fijn bij linda, dat voel ik overal in mijn lijf.
Ik vind het heel fijn om bij Linda te knutselen, vooral samen met
papa en mama.


R. jongen 5 jaar: Ik vind wandelen met Linda leuk. Ik voel me fijn in de
bossen. We gaan dan hele leuke spelletjes 
doen. De hopi- indiaan vind ik het leukst.
Ook muziek maken in het bos vind ik leuk.
Soms ben ik een beetje bang in het bos.
Als de blaadjes van de bomen zijn lijkt het
een beetje op een heksenbos. Maar dat is 
met Linda niet. Van Linda ben ik niet bang zij is
heel lief.

 

Via het adoptietijdschrift kwamen wij in aanraking met het boekje: “Het liefste kindje van China”. Op dat moment zat onze adoptiedochter in een voor haar moeilijke periode. Ze was pas 4 jaar toen ze zei dat ze niet meer in Nederland wilde wonen, maar in China, bij haar “echte” moeder. Ze miste haar, ondanks het feit dat ze haar moeder na de eerste 2 maanden van haar leven nooit meer heeft gezien.

Wij konden haar troosten en vertellen dat ze verdrietig mocht zijn, maar ze kwam niet uit haar verdriet.
Het boekje “het liefste kindje van China” bracht al een hele verlichting. Er wordt een duidelijk verhaal verteld in een taal die het kind begrijpt over het adoptie-proces. Onze dochter begreep dat, was in eerste instantie opgelucht over het feit dat er een “zondebok” gevonden was voor haar adoptie, namelijk de baas van het land, maar bleef na enige weken toch weer hangen in haar verdriet om het feit dat ze haar moeder nooit zou leren kennen of zien. Ze vroeg ons letterlijk: “wie kan mij dan helpen, want ik wil niet zo verdrietig zijn?”

Al zoekende naar hulp voor haar heb ik me tot de schrijfster van het boekje gericht.
Linda raakte me meteen met haar reactie. Ze voelde feilloos aan hoe onze dochter in elkaar zat. En de eerste ontmoeting met haar was voor ons en voor onze dochter meteen een geweldige ervaring. Ze had een klik met Linda en vond het een heel fijn idee dat er nu eindelijk eens iemand was die haar kon helpen. Doelgericht zoeken naar handvatten om het onbestemde gevoel toe te laten en te “omarmen”. Linda gaf ons als ouders zeker ook veel tips en handvatten om met het verdriet van ons meisje om te gaan. Maar wat ze ons vooral heeft gegeven is zelfvertrouwen. Bevestiging in het feit dat je het goed doet.

Een jaar later, ze was toen pas 6, heeft onze dochter een aantal sessies gedaan bij Linda om om te kunnen gaan met het onbestemde, ontheemde gevoel in haar buik. Het je nergens thuisvoelen, je letterlijk tussen China en Nederland in voelen staan, en je altijd anders voelen dan een ander kost bergen energie. Linda heeft haar via creativiteit en spelletjes geleerd om die energie te verdelen en om je thuis te voelen bij jezelf! Als ouders deden wij mee met de spelletjes of stonden we ons op de achtergrond te verbazen over het gevoelsleven van ons kind.
En hoewel onze dochter nog steeds van tijd tot tijd haar verdriet en boosheid laat zien en uitspreekt (gelukkig!) is ze nu makkelijker te troosten en kan ze haar boosheid veel eerder afremmen dan voorheen. Er is vast nog een hele weg te gaan, maar we hebben het afgelopen jaar heel veel gewonnen en overwonnen! THANKS LINDA X